Οπισθόφυλλο...
| Comments ]


Όταν, αρχές Αυγούστου του 2007, άνοιξα το "πρόχειρο τετράδιο" είχα ήδη στο ενεργητικό μου 2-3 προσπάθειες να συντηρήσω blog που, όμως, εγκατέλειψα. Οι φωτιές του καλοκαιριού, οι εκλογές του Αυγούστου και οι εσωκομματικές του ΠΑΣΟΚ μου έδωσαν την αφορμή αρχικά να θέλω να γράψω κάτι διαφορετικό κάθε μέρα και να το συζητήσω με όποιον το διάβαζε.

Ο ίδιος ο τίτλος του blog παρέπεμπε σε αυτό που ζητούσα. Ένα χώρο δηλαδή να γράφω τις όποιες σκέψεις, αντιρρήσεις, προτάσεις είχα χωρίς συγκεκριμένο ύφος και όχι πάντα με συγκεκριμένο θέμα. Το έκανα για καιρό και μου άρεσε σε βαθμό που χαριτολογώντας έλεγα ότι το "πρόχειρο τετράδιο" το νιώθω σαν δεύτερο σπίτι μου.

Μέσα σε αυτά τα 3 χρόνια σταδιακά άρχισα, να προσέχω το κάθε ποστ να είναι μια μικρή ανάλυση, να μην είναι ούτε μικρό, ούτε μεγάλο σε έκταση, να συνοδεύεται από καλή φωτογραφία στις διαστάσεις που πρέπει και χίλια δυο άλλα πράγματα. Αυτό που έχασα, όμως, σταδιακά, είναι ο λόγος που το ξεκίνησα.

Αυτό που ξεκίνησε σαν "μεγάλο πάθος" κατέληξε να με περιορίζει. Δεν ξέρω πόσοι από εσάς το έχετε νιώσει αυτό το συναίσθημα ποτέ στο blog σας. Κάθε πρωί άνοιγα τον editor του blogger και άφηνα τα ποστ μισά. Το ίδιο μου το blog με είχε παρασύρει σε μια, χωρίς προηγούμενο, μορφή αυτολογοκρισίας.

Στην πορεία ήρθε το twitter, το facebook, το friendfeed και ένα σωρό άλλα να με απομακρύνουν ακόμα περισσότερο από το blogging. Επειδή, όμως, συνεχίζω να πιστεύω ότι ο φυσικός χώρος όλων μας πρέπει να είναι τα blog μας αποφάσισα να ξεκινήσω, ξανά, από την αρχή.

Το τετράδιο κλείνει οριστικά και μετακομίζω στο papachatzis.posterous.com. To posterous το επέλεξα σαν πλατφόρμα επειδή μου δίνει την δυνατότητα να μην ασχολούμαι με τίποτα άλλο πέρα από αυτό που θέλω να γράψω και να πω στέλνοντας απλά ένα mail και αφήνοντας το να φροντίσει τα υπόλοιπα.

Όποιος διαβάζει το blog από τον reader του μπορεί να προσθέσει το νέο feed.

Υ.Γ Το "τετράδιο" παραμένει ως έχει με τα post του, τις συζητήσεις, τους τσακωμούς και τις ιδέες που κρύβει στις σελίδες του.

Έτσι είναι αν έτσι νομίζουν...
| Comments ]

Η πραγματικότητα για τις διαφημιστικές είναι σχετικό πράγμα. Άμα δεν σου αρέσει η υπάρχουσα, φτιάχνεις διαφήμιση με την δικιά σου. Εδώ και μερικούς μήνες ξεκίνησαν, επιτέλους, οι αποξηλώσεις των παράνομων διαφημιστικών πλαισίων που είχαν για χρόνια κάνει κατάληψη σε πεζοδρόμια, νησίδες, πάρκα και γενικότερα σε κάθε σπιθαμή δημόσιου χώρου. Η αντίδραση των εταιρειών όταν ξεκίνησε το project ήταν εκείνη η καμπάνια για το πόσες χιλιάδες θέσεις εργασίες θα χαθούν από αυτή την κίνηση, μια καμπάνια που μάλλον απέτυχε τα αναμενόμενα.

Η Ερμής αποφάσισε να επανέλθει στο θέμα ξεκινώντας, μόνη της, τον διάλογο για την υπαίθρια διαφήμιση και ζητώντας την αναστολή των αποξηλώσεων μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Έβγαλε και αφίσες με τις οποίες δηλώνουν ότι η νόμιμη διαφήμιση στηρίζει τις γειτονιές μας. Πόσο αλήθεια λένε, όμως, οι δυο αυτές εκστρατείες των διαφημιστικών; Ας τα δούμε ένα ένα.

1. "Σε όλη την Ευρώπη, η υπαίθρια διαφήμιση επιτρέπεται"

Οι διαφημιστικές αφίσες είναι φτιαγμένες για να αποσπούν το μάτι του οδηγού - γι αυτό και υπάρχουν διεθνώς κανόνες για το πώς και πού πρέπει να τοποθετούνται. Επιπλέον, η τοποθέτηση στύλων πολύ κοντά στο δρόμο ταχείας κυκλοφορίας δεν πληροί κανέναν κανόνα ασφαλείας, καθώς με την παραμικρή οδηγική εκτροπή και μπορεί να αποτελέσει σημείο φονικής πρόσκρουσης.

Σε όλη την Ευρώπη, η υπαίθρια διαφήμιση ΔΕΝ επιτρέπεται ανεξέλεκτη όπως στην Ελλάδα. Επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις υπό αυστηρές συνθήκες όπου διασφαλίζεται πρωτίστως η οδική ασφάλεια. Στο Παρίσι υπάρχουν κάτι παραπάνω από 240 διαφημιστικά πλαίσια σε αντίθεση με την Αθήνα που ο αριθμός τους υπολογίζεται σε περισσότερες από 24.000.

2. "20.000 άνεργοι θα είναι άλλο ένα πλήγμα σε αυτή τη χώρα".

Οι διαφημιστικές, στην προσπάθεια τους να κινδυνολογήσουν, συμπεριέλαβαν στον αριθμό που αναφέρουν, ολόκληρο τον κλάδο της ελληνικής διαφήμισης και όχι μόνο τους απασχολούμενους αποκλειστικά στην υπαίθρια διαφήμιση. Οι εταιρείες που εκμεταλλεύονται τους παράνομους διαφημιστικούς χώρους, συνήθως, απασχολούν προσωπικό που κάτω από αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας (αναγκάζονται να τοποθετούν αφίσες σε χώρους που πολλές φορές βρίσκονται δίπλα σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας), πληρώνονται με χαμηλά μεροκάματα, χωρίς ένσημα και ασφάλεια.

3. Οι νόμιμες διαφημιστικές πινακίδες στηρίζουν οικονομικά την γειτονιά σου

Οι εταιρείες υπαίθριας διαφήμισης εδώ και χρόνια εκμεταλλεύονται με το χειρότερο τρόπο την επαγγελματική τους δραστηριότητα. Καταπατούν δημόσιο χώρο, δεν αποδίδουν στο δημόσιο το νόμιμο ενοίκιο, ενώ πολλές φορές ακούγονται φήμες για συναλλαγές κάτω από το τραπέζι με τοπικούς άρχοντες.

Επιπρόσθετα "κλέβουν" δημοτικό ρεύμα για να φωτίσουν τις πινακίδες τους. Φανταστείτε ότι μια μεγάλη φωτιζόμενη πινακίδα καταναλώνει, περίπου, 7.000 ευρώ ρεύμα ετησίως,. Κάντε το πολλαπλασιασμό και διαπιστώστε πόσα πληρώνουμε εμείς σαν δημότες για τα δικά τους υπερκέρδη.

Η υπαίθρια διαφήμιση είναι απολύτως αναγκαία και για τον ίδιο τον κλάδο αλλά και για τα έσοδα των δήμων. Πρέπει όμως να γίνει με συγκεκριμένους κανόνες και τηρώντας την νομοθεσία. Και θεωρώ ότι για να μπει μια τάξη πρέπει πρώτα να καθαρίσει το τοπίο από το αντιαισθητικό και επικίνδυνο δάσος των χιλιάδων διαφημιστικών πλαισίων που μας έχουν πνίξει.

Μετά τα χημικά τι;
| Comments ]

Η συζήτηση για την κατάργηση της χρήσης χημικών από την αστυνομία έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό. Στις αρχές του χρόνου ο Χρυσοχοίδης δεσμεύθηκε ότι θα τα καταργήσει χωρίς να έχουμε δει, μέχρι στιγμής, κάτι τέτοιο.

Είμαι προφανώς υπέρ της κατάργησης των χημικών αλλά σκέφτομαι ότι τα χημικά θα πρέπει να αντικατασταθούν από κάποιο άλλο μέσο καταστολής (π.χ νερό με πίεση). Για να συμβεί αυτό λογικά οι δυνάμεις των ΜΑΤ θα πρέπει να εκπαιδευτούν και να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας της εν μέσω επεισοδίων.

Μετά τα χημικά τι λοιπόν;

Opentourism 3 με τον Π. Γερουλάνο
| Comments ]

Σήμερα το opentourism σε συνεργασία με το υπουργείο πολιτισμού και τουρισμού οργανώνει μια ανοιχτή συζήτηση του Παύλου Γερουλάνου με επαγγελματίες που ασχολούνται με τη διαδικτυακή προώθηση της Ελλάδας και την επικοινωνία.

Θα ξεκινήσει στις 8 το βράδυ με συντονιστή τον, πολύ καλό, δημοσιογράφο, Στάθη Κουσουνή και αποτελεί μια καλή ευκαιρία να αρχίσουμε όλοι μας να μιλάμε ανοιχτά για τα προβλήματα του ελληνικού, τους τρόπους που μπορούν να ξεπεραστούν και την κατεύθυνση που θέλουμε να έχει ο Ελληνικός Τουρισμός τα επόμενα χρόνια.

Η συζήτηση θα μεταδωθεί ζωντανά από το www.visitgreece.gr/live και εκτός από τις ερωτήσεις των παρευρισκομένων θα μπορεί ο καθένας να στείλει τα σχόλια και τις ερωτήσεις του, που αφορούν τον Τουρισμό, μέσω twitter, χρησιμοποιώντας το hashtag #opentourism, ή μέσα από το page του visitgreece στο facebook. Λογικά, κάποιες από αυτές τις ερωτήσεις θα απαντηθούν από τον Υπουργό.

Φανερή διπλωματία είναι μόνο οι δεξιώσεις
| Comments ]


Διαβάζω με προσοχή τις τελευταίες ώρες τις αντιδράσεις στο διαδίκτυο για το τι κάνει το Υπουργείο Εξωτερικών για την αποφυλάκιση των κρατουμένων Ελλήνων που βρισκόταν στο πλοίο για την Γάζα. Πολλοί μιλούν για εγκατάλειψη τους από την Ελληνική κυβέρνηση, άλλοι με εμπάθεια και άλλοι όχι.

Πριν από ένα χρόνο ο Έλληνας δημοσιογράφος Ιάσων Αθανασιάδης είχε συλληφθεί από την Ιρανική αστυνομία με την κατηγορία της κατασκοπίας. Η είδηση της σύλληψης του μου είχε έρθει αρκετές μέρες νωρίτερα, από τότε που την ανέβασα, μέσω ενός φίλου. Γνωρίζω ότι το θέμα το ήξερε και ο ΣΚΑΙ. Το Ελληνικό και το Βρετανικό (ο δημοσιογράφος έχει διπλή υπηκοότητα) Υπουργείο Εξωτερικών τότε είχε ζητήσει να μην αποκαλυφθεί το θέμα για μερικές μέρες γιατί θα ήταν σε βάρος των διπλωματικών κινήσεων που έκανε.

Μέχρι και την στιγμή της απελευθέρωσης του Αθανασιάδη τα Υπουργεία δεν είχαν βγάλει ούτε μισή ανακοίνωση για την πορεία των κινήσεων τους. Το αποτέλεσμα, τελικά, ήταν θετικό και ο Αθανασιάδης επέστρεψε σώος και αβλαβής. Ανάλογη ήταν και η ιστορία του δασκάλου Θανάση Λερούνη.

Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι τέτοιες καταστάσεις χρειάζονται λεπτούς χειρισμούς. Ένα τηλέφωνο λιγότερο, μια λέξη παραπάνω σε μια ανακοίνωση μπορούν να φέρουν αρνητικά αποτελέσματα Η επιτυχία δεν κρίνεται από τις ανακοινώσεις αλλά από το τελικό αποτέλεσμα.

Η δική μας υποχρέωση σαν πολίτες είναι να ζητάμε την απελευθέρωση των Ελλήνων πολιτών. Η υποχρέωση της Ελληνικής Κυβέρνησης είναι να τους απελευθερώσει Δυο ξεχωριστά πράγματα μεταξύ τους. Ο καθένας στον ρόλο του.

Η διπλωματία δεν οφείλει να μας ενημερώνει αλλά να είναι αποτελεσματική, δεν μπορούμε να την κατηγορούμε ότι κοιμάται μόνο και μόνο γιατί εμείς διψάμε για ενημέρωση...

Η σωστή αφορμή...
| Comments ]

Νομίζω ότι τα σημερινά λεγόμενα της Ντόρας Μπακογιάννη στο πρωινό των Λυριτζή - Οικονόμου δεν μπορούν να αναλυθούν καλύτερα από τον παρακάτω διάλογο της εξαιρετικής σειράς The West Wing

- Josh: "You're leaving the party because of me?"

- Carrick: "I'm not leaving the party because of you - but you made it a whole lot easier."